Kəndin kənarındakı köhnə bağ evində o səhər hər kəsdən tez balaca Murad oyandı. Bu gün onun ən yaxın dostu — babasının ad günü idi. Murad barmaqlarının ucunda eyvana çıxdı. Babası artıq orada, həmişəki yerində oturub samovar çayını süzürdü.
Baba gülümsədi, qırışmış əlləri ilə nəvəsinin saçlarını sığalladı. Muradın hədiyyəsi isə hər şeydən qiymətli idi: öz əli ilə çəkdiyi, babasının alma ağacının altında oturduğu bir şəkil. Şəklin altında isə böyük hərflərlə yazılmışdı: Baba Ad Gunun Dogum Gunun MubarЙ™k
Murad babasına yaxınlaşıb boynunu qucaqladı və pıçıldadı:— Kəndin kənarındakı köhnə bağ evində o səhər hər