Amid Borçalı’nın "Hörüklü Qız" mahnısı, Borçalı mahalının o gözəl, köhnə toy ab-havasını insanın gözü önündə canlandırır. Bu mahnıdan ilhamlanaraq belə bir hekayə qurmaq olar:

Kəndin üstünü bürüyən bənövşəyi qürub, Borçalı yaylaqlarından əsən sərin mehlə qovuşurdu. Amma bu axşam kənddə bir başqa həyəcan vardı. Kəndin ən uca təpəsindəki həyətdən gələn zurna-balaban səsi dərə boyu yayılır, hamını bir yerə səsləyirdi.

Amid oxuduqca toyun ab-havası dəyişdi. İnsanlar başa düşdü ki, bu sadəcə bir toy mahnısı deyil, bu bir adət-ənənəyə, təmiz eşqə, Borçalı torpağının saflığına oxunan bir nəğmədir. O gecə o hörüklər kəndin yaddaşına bir dastan kimi həkk olundu.

Bu, gənc bir oğlanın toyu idi. Amma bütün qonaqların gözü bir nəfərdə — gəlinin yanında süzən, uzun qara saçları bellərinə qədər toxunmuş, ucluqları gümüş bəzəkli **"Hörüklü Qız"**da idi. O, gəlinin ən yaxın rəfiqəsi idi və kəndin bütün gəncləri onun o incə hörüklərinin, məsum baxışlarının heyranıydı.

O an sanki zaman dayandı. Toyun şaqqıltısı kəsildi, hər kəs Amidin səsindəki o səmimiyyətə qulaq kəsildi. Hörüklü qızın yanaqları al-al oldu, baxışlarını yerə dikdi. O hörüklər, hər addımında çiyinlərində rəqs edir, mahnının hər kəlməsi ilə sanki daha da gözəlləşirdi.